ചെറിയ
മുണ്ടകപ്പാടങ്ങൾ പോലെ
മഴവില്ലുകളില്ലാതെ
നക്ഷത്രങ്ങളില്ലാതെ
മഴയും
വെയിലും
നിലാവുമില്ലാതെ
നരച്ച
പ്രതീക്ഷകളില്ലാത്ത
വൃദ്ധനേത്രം പോലെ
സ്വപ്നരഹിതമായി
നഗരത്തിന്റെ ആകാശം

പരിചയമോ
പരിഹാസമോ
അസൂയ പോലുമോ ഇല്ലാതെ
ഒരേ നിറവും
ഭാവവുമുള്ള മുഖങ്ങൾ

കണ്ണാടിയിൽ
മറ്റൊരാൾ
കണ്ണുകളിൽ
ഒറ്റുകാരന്റെ
കൗശലത്തിളക്കം
കൂർത്തു വരുന്ന തേറ്റകൾ
നഖങ്ങൾ

പ്രാണന്റെ സിരയിൽ
പല്ലുകളാഴ്ത്താൻ
കുനിഞ്ഞ മുഖത്തിന്
കണ്ടുമറന്ന ഛായ
അത്
നീയായിരുന്നുവോ